Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20739 K.2024/13475

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/2817 Esas, 2019/366 Karar sayılı kararının, sanık vasisi olduğunu beyan eden babası tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...'in babası olan... tarafından imzalanarak sunulan 13.03.2019 havale tarihli temyiz dilekçesi ile karar temyiz edilmiş ise de, sanığın babasının, sanığın vasisi olduğuna dair herhangi bir kararın dosya içerisinde bulunmadığı, UYAP sistemi aracılığıyla yapılan araştırmada Mersin 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2020 dava tarihli, 12.05.2020 karar tarihli kararı ile sanık ... hakkında Türk Medeni Kanunu'nun 432.maddesi uyarınca koruma altına alınarak hastaneye yatırılmasına karar verildiği, ancak bir vasi tayini yapılmadığı, başkaca vesayet kararı da bulunmadığı,

sanığa vasi olarak babası olan...'in atanması gibi bir durumun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; temyiz tarihinde yasal temsilci sıfatı bulunmayan ve sanığın babası olan...'in sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı nazara alındığında, temyize hakkı olmayan sanığın babasının temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298/1. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, aynı Kanun'un 304/1. maddesi gereği dava dosyasının "Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine,