KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/20768 E., 2024/11673 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2604 E. 2019/758 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde ise ;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin,“ mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç işleme kastının bulunmadığına” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, suça konu aracı içerisinde bulunan başka bir araca ait anahtarla çalıştırarak çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20768, K. 2024/11673, 12 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama