Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2077 K.2022/13137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, mağduru aracı ile belli bir süre takip edip, taşkın hareketlerde bulunarak mağduru rahatsız etmesinden sonra mağdurun sanığın aracının kapısına tekme atmasının, haksız tahrik oluşturduğu şeklinde yasal olmayan gerekçe ile uygulama yeri bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 29/1. maddesiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine göre tayin edilen 1 yıl hapis cezasının aynı Yasanın 29/1. maddesi ile 1/4 oranında indrilmesi suretiyle 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 10 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve devamla TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası sonucu 8 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunması ve TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca 4.500 TL. adli para cezasına çevrilmesi gerektiği halde 5.000 TL. adli para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayini,,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesine göre tayin edilen 1 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 29/1. maddesi ile 1/4 oranında indirim yapılırken hükmolunan hapis cezasının “9 ay”olarak belirlenmesi,