KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/20783 E., 2024/15596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2018/2119 E., 2019/490 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İlk derece mahkemesi beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, “TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine ” ilişkin ve sanık ... hakkında, şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan verilen hükme karşı olduğu belirlenerek hırsızlık suçuna hasren yapılan incelemede;
Uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi yerine 142/1-h yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
1- Dosya içeriğine göre, şikâyetçinin çalınan cüzdanının içinde 60,00 TL ile birlikte nüfus cüzdanının da bulunduğu anlaşılmakla şartları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
2-Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas alınan ilâmın verildiği mahkeme adının ''Bafra 1. Asliye ''yerine ''Bafra 2. Asliye '' olarak yazılması ilama konu suçunda ''iftira'' yerine ''hırsızlık'' olarak yazılması ayrıca 2. Kez mükerrer olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine mahkemesince karar verilemeyeceğinin bu hususun 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca infaz hâkiminin görevi kapsamında infaz aşamasında değerlendirilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/20783, K. 2024/15596, 17 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama