Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20897 K.2024/13460

Sanığın yargılama sürecinde avukatının bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sırasında hükmün avukatının yüzüne karşı, Bölge Adliye Mahkemesi incelemesi sırasında ise avukatının yokluğunda verildiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesine göre, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği halde yokluğunda verilen hükmün Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiine tebliği edilmediği, bu nedenle gerekçeli hükmün sanık müdafiince öğrenilmesiyle yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına ve birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ayrıca aynı Kanun'un 116/1, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ve birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talebi ile Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede 24.10.2018 tarihinde istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi gereği itiraza gelmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin hem esastan ret kararını hem de İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırarak 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ayrıca aynı Kanun'un 116/1, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verdiği tespit edilmiştir.

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İlk derece mahkemesince hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde 5271 sayılı Kanun'un 286/2-d. maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve aynı Kanun’un 272/3. maddesi kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (İki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, suçun kullanım hırsızlığı suçunu oluşturduğuna, olayda zarar meydana gelmediğine, suç kastı olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;