Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20909 K.2022/1172

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2018 tarihli kararıyla TCK’nın 142/2-d, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanık müdafinin istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin 20/12/2018 tarihli kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve kararın temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin,sanığın beraat etmesi gerektiği, zararın karşılandığı, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;