Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/20993 K.2024/12942

A. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/3048 Esas, 2018/3296 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin

incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlediğine ilişkin delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamında yer alan 28.12.2017 tarihli olay araştırma görüntü alma ve inceleme tespit tutanağında olay günü kamera kayıtlarına ilişkin yapılan incelemede sanığın saat 18.56 sıralarında şikâyetçinin evine yöneldiği ve 10-14 dakika kaldıktan sonra ikâmetten çıkış yaptığı,

sanığın gittiği istikâmeti gösteren kamera görüntülerinde ise Dumlu Petrol'e doğru ilerlediğinin görülmesi üzerine petrol istasyonundan olay günü yakıt alan araçların tamamı araştırıldığında sanığın kullanımında olduğu tespit edilen 61 BC 7.. plakalı aracın PTS kayıtlarında olay günü 16.05 sıralarında Amasya ilinde olduğu ve saat 19.33'te şehirden çıkış istikametine ilerlediğinin tespit edildiği, sanığın emniyette çekilmiş fotoğrafı ile güvenlik kamera görüntüleri karşılaştırıldığında sanığın kesin ve net olarak teşhis edildiğinin belirtildiği,

ayrıca sanığın soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan savunmasında Amasya ilinde hırsızlık yaptığını, hırsızlık yapmak için girdiği ikâmetlerin birinci katta bulunduğunu ve hırsızlık eylemlerine 61 BC 7.. plakalı araçla gittiğini ifade ettiği anlaşılmakla; sanığın atılı hırsızlık suçunu işlediği sabit kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının,