Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2104 K.2021/9299

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçunda, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hallerinin de aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıl olağan ve 15 yıl olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede belirtilen görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığını bozma suçunu sanık ... ile birlikte işlemesi nedeniyle, kurulan hükümde TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,