KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/21056 E., 2024/16074 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/2401 E., 2017/2383 K.
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin; kararın eksik araştırma ve inceleme neticesinde verildiği, lehe vekâlet ücretine hükmedilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:
Sanığın kesilen enerjiyi sözleşme yapmadan açarak sayaç takılı hâlde elektrik kullandığı somut olayda, ilk derece mahkemesince yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda "sarfiyatın kurulu güce göre normal" olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın elektrik tüketiminin belirlenmesini engelleme kastı bulunmadığından karşılıksız yararlanma suçundan beraati gerekirken yazılı şekilde zarar giderildiğinden bahisle düşme kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/21056, K. 2024/16074, 31 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama