Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21283 K.2024/16318

I. Hükümlüler ..., ... Hakkında Hırsızlık Ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/1425 Esas, 2019/3163 Karar sayılı kararındaki, sanık ... Canbazoğu hakkındaki bozma sebebinin, Mahkemece aynı suçu işleyen ve verilen kararı temyiz etmemesi nedeniyle hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlüler ..., ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlüler ... ve ... müdafiine bozmadan sonra verilen 23.03.2021 tarihli hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesinin yasal sonucu gereği hükümlüler müdafiinin söz konusu hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlüler müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II.Sanık ... Hakkında Hırsızlık Ve İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi ve iştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranın belirlenerek tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılması ve yerine "Bozma kararı öncesi yapılan yargılama gideri 230,65 TL'nin, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda tahsiline,