Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21321 K.2024/14570

Esas2021/21321Karar2024/14570Tarih14 Ekim 2024Okuma2 dk · 384 kelime

KÜNYE

2. Ceza Dairesi 2021/21321 E., 2024/14570 K.

Mercii: Yargıtay
Karar tarihi: 14 Ekim 2024
Mahkemesi: Ceza Dairesi
Sayısı: 2018/1833 E., 2019/532 K.
Katılanlar: ..., Milli Eğitim Bakanlığı
Suçlar: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme
Hükümler: İstinaf başvurusunun esastan reddi, ilk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkûmiyet
Tebliğname görüşü: Ret,onama

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

384 kelime·2 dk okuma

I. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

SONUÇ / HÜKÜM

II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan ilk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesine,

Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/21321, K. 2024/14570, 14 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21321 K.2024/14570

KÜNYE

Karar Metni

Görüşme formatını seçin

Tarih ve saat seçin

İletişim bilgileriniz