Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21390 K.2022/3206

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan beraat kararı verildiği, katılan Dicle Elektirik Dağıtım AŞ vekilinin istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak sanığın, anılan suçtan 5237 sayılı TCK’nın 163/3,43, 51 maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, “suça konu parselin kendisine ait olmadığına, gerekli araştırmalar yapılmadan kaçak tespit tutanaklarının tutulduğuna ” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür