Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21425 K.2022/484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçlarından, 17/02/2009 tarih ve 2007/180 E., 2009/196 K. sayılı karar ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların kesinleştiği 05/06/2009 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 19/07/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ihbarda bulunulan Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarih, 2013/164 E., 2015/638 K. sayılı mahkumiyetine konu suçun,

5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımlanan dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP incelemesinde sözkonusu dava hakkında 03/05/2017 tarihli ek kararla uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği,

ancak sanığın UYAP’ta kayıtlı güncel adli sicil kaydına göre, 5 yıllık denetim süresi içinde 25/07/2011 tarihinde işlediği nitelikli dolandırıcılık suçundan 24/01/2020 tarihinde kesinleşen Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 2018/373 E., 2019/510 K. sayılı mahkumiyet hükmünün bulunduğu ve bu mahkumiyeti esas alındığında sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleştiği 05/06/2009 tarihinde zamanaşımının durduğu ve denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 25/07/2011 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, pasaj içerisinde bulunan iş yerlerinden müştekilere ait cep telefonlarını çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11/07/2006 gününden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nazara alınmadan kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,