Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21443 K.2021/22112

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 07.06.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle talebin Dairemizce incelenmek üzere dosyanın gönderildiği anlaşılmakla;

dosya kapsamında yokluğunda verilen hüküm, sanık ...'un kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kardeşi imzasına 22/03/2012 tarihinde tebliğ edilmişse de, muhatap yerine kendisine tebliğ yapılan kimsenin görüşüne göre ehil olup olmadığının tebligat zarfında belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan sanık ...’un eski hale getirme talebinin kabulüyle öğrenme üzerine sunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın gece vakti müştekiye ait iş yerinin arka penceresinden girmek suretiyle hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, 01.03.2012 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,