Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21557 K.2024/114

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık ...'un temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.02.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Başkaca yönleri incelenmeyen İskenderun 4.Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2013 tarihli ve 2012/708 Esas, 2013/442 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, BOZULMASINA,

2. Sanık ...'in temyizine ilişkin yapılan incelemede ise;

Yargılamanın 25.04.2013 tarihli celsesinde, duruşmanın 12.09.2013 tarihine bırakılmasına karşın, duruşma günü dışında sanığa haber verilmeksizin 27.06.2013 tarihinde res'en celse açılarak mahkûmiyet kararı verilmek suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,