Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21602 K.2022/227

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in yokluğunda verilen 31/03/2016 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerektiği, somut olayda sanığın 25/04/2016 tarihinde savunmasında bildirdiği adres ile aynı olan MERNİS adresine tebligatın çıkarıldığı,

“MERNİS adresi” ibaresi ile çıkarılan ve sanığın evde bulunmaması nedeniyle muhtara yapılan tebligat işleminin usule aykırı olmasından dolayı geçersiz olduğu, öğrenme üzerine 28/10/2019 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29/07/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 29/07/2016 gün ve 2015/382 Esas sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;