Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21630 K.2021/21271

Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ISPARTA 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2017/315 esas, 2019/255 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2019/427 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/07/2021 gün ve 94660652-105-32-11145-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2021 gün ve 2021/91482 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan nitelikli hırsızlık suçundan dolayı hükmolunan mahkumiyet hükmü yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04/10/2019 tarihli ve 2019/1677 esas, 2019/2429 sayılı kararı ile anılan kararın kaldırılarak nitelikli hırsızlık suçunun adı geçen sanık tarafından işlendiğine dair mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından bahisle sanığın beraatine karar verildiği görülmekle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu mala zarar verme suçunun,

beraat kararı verilen nitelikli hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her iki suçun birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, anılan suç ile birlikte işlenen mala zarar verme suçu açısından da beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar sanık ... hakkında, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/04/2019 tarihli ve 2017/315 Esas - 2019/255 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet, mala zarar verme suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, mala zarar verme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik olarak yapılan itirazın da Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2019 tarihli ve 2019/427 D.

İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 04/10/2019 tarihli ve 2019/1677 Esas, 2019/2429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de;

kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından ve delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğünden söz edilerek kanun yararına bozma yasa yoluna başvurma olanağı da bulunmadığından, (ISPARTA) 2. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 24/05/2019 tarihli ve 2019/427 D.