Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21687 K.2022/454

Dolandırıclık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1 ve 168/2. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 400,00 Yeni Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/09/2007 tarihli ve 2005/1121 esas, 2007/509 sayılı kararının, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 14/01/2013 tarihli ve 2011/17945 esas, 2013/95 karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda bu defa sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1,

168/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25/09/2013 tarihli ve 2013/104 esas, 2013/414 sayılı kararın temyiz edilmeden kesinleşmesini takiben, sanığın mahkumiyetine ilişkin açıktan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığından bahisle dosyanın uzlaştırma hükümlerinin uygulanması için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine düzenlenen rapora göre uzlaştırma sağlanamadığından bahisle infazın devamına dair Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2013/104 esas,

2013/414 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2017 tarihli ve 2017/562 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/10/2021 gün ve 7119/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/10/2021 gün ve 2021/123084 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 17/04/2017 tarihli uzlaştırma raporunda müştekiye ulaşılamaması nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmesi nedeniyle Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli kararı ile aynen infaz kararı verilerek, bu karara karşı yapılan itirazın da Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/08/2017 tarihli kararı ile reddedildiği anlaşılmış ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/4 maddesinde yer alan, "Soruşturma konusu suçun uzlaşmaya tâbi olması ve kamu davası açılması için yeterli şüphenin bulunması halinde dosya uzlaştırma bürosuna gönderilir, büro tarafından görevlendirilen uzlaştırmacı şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur, şüphelinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin reşit olmaması halinde uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır, uzlaştırmacı uzlaştırma teklifini açıklamalı tebligat veya istinabe yoluyla da yapabilir. Şüpheli, mağdur veya suçtan zarar gören kendisine uzlaşma teklifinde bulunulduktan itibaren üç gün içinde kararını bildirmediği takdirde teklifi reddetmiş sayılır" şeklindeki,

Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğinin 29/1 maddesinde yer alan, "Uzlaştırmacı, şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene uzlaşma teklifinde bulunur, şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin reşit olmaması ya da kısıtlı olması hali ile mağdur veya suçtan zarar görenin ayırt etme gücü bulunmaması durumunda uzlaşma teklifi kanunî temsilcilerine yapılır" şeklindeki,

Anılan Yönetmeliğin 31/1. maddesinde yer alan, "Uzlaşma müzakerelerine şüpheli, sanık, katılan, mağdur, suçtan zarar gören, kanunî temsilci, müdafi ve vekil katılabilir.

Şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görenin kendisi veya kanunî temsilcisi, müdafi ya da vekilinin haklı bir mazereti olmaksızın müzakelere katılmaktan imtina etmesi halinde ilgili taraf uzlaşmayı kabul etmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeler karşısında, uzlaştırma teklifinin şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar görene bizzat yapılması gerektiği, söz konusu hırsızlık suçuna konu malın sahibinin ise müşteki Ahmet Erensoy olduğu gözetilerek uzlaştırma teklifinin ...'a yapılması gerektiği halde uzlaştırma teklifinin suça konu işyerinde pompacı olarak çalışan ... isimli şahsa yapıldığı,

bu şahsın suçtan doğrudan zarar gören kişi olmadığı, dolayısıyla yapılan uzlaştırma teklifinin geçerli olmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Karar duruşmasında Silivri L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’in yokluğunda verilen 25.09.2013 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263'ncü maddesine göre “Bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” ve kararın 31/10/2013 tarihinde cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu ve bu nedenlerle kararın kesinleşmediği belirlenmekle;