Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21828 K.2021/21927

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hakkında kamu malına zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilen sanığın 24/11/2016 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olmasına göre,

mahkemenin 02/12/2016 tarihli ve 2016/294 D.İş sayılı ek kararı ile bu ek karara itirazın reddine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2017/202 D.İş sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek ve başka suçtan hükümlü olarak Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan ve SEGBİS vasıtasıyla yüzüne karşı verilen 03/12/2015 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, CMK'nın 263'ncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılan sanığın 24/11/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hüküm kurulurken "takdiren teşdiden" uygulama yapıldığı belirtildiği halde alt sınırdan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK’nın 231/6-a maddesinde gösterilen “kasıtlı suçtan mahkum olmama” koşulu ile TCK’nın 51. maddesinde öngörülen "daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmeme" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve görevi yaptırmamak için direnme suçu ile kamu malına zarar verme suçundan verilen cezaların ertelenmesine karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken "takdiren teşdiden" uygulama yapıldığı belirtildiği halde alt sınırdan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulduğu sırada, TCK'nın 265/1 maddesi gereğince belirlenen 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 265/4 maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılırken “12 ay” yerine “1 yıl 6 ay” hapis cezasına, devamında da aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken “15 ay” yerine hesap hatası sonucu “1 yıl 10 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2007 tarihli ve 2006/208 E., 2007/148 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ''sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nın 265/1. maddesi uyarınca belirlenen 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 265/4. maddesi gereğince ½ oranında artırım yapılması suretiyle 12 ay hapis cezasına, devamında da TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca bu ceza üzerinden 1/4 oranında artırım yapılarak sanığın sonuçta 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına;