Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21843 K.2024/8154

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, sanığın üzerine atılı suçlardan zarar gören ...'nun soruşturma aşamasında ve 11.09.2015 tarihinde talimat ile alınan savunmasında sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan ettiği halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de,

süresinde temyiz dilekçesi verip sanık hakkındaki hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösteren şikâyetçi vekilinin aynı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören şikâyetçinin davaya katılan olarak, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı hakaret, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 125/1-4, 86/2 ve 151/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgu tarihi olan 17.09.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,