Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21963 K.2025/8300

İlk Derece Mahkemesince verilen kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafilerinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin sadece hırsızlık suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılanın temyiz isteminin, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının yerinde olduğuna, beraat kararında gösterilen gerekçelerin dosyada yer alan delillerle uyuşmadığına, kamera görüntüleri izlettirildiğinde sanığı komşunun teşhis ettiğine, beyanlar arasında çelişki ve tutarsızlıklar bulunduğuna, sanıkların ifadelerinin aşamalarda değiştiğine, sanıkların atılı suçu işlediklerine, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin sanıklar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;