Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/21985 K.2022/2994

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-17.Ceza Dairesi'nin 04.12.2018 günlü ve 2016/17479 E., 2018/15547 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 4 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 9 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;