KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/22114 E., 2022/200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 22.01.2020 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edilen 21/01/2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 143, 35 ve 31/3; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143, 35 ve 31/2. maddeleri uyarınca hükmolunan sonuç cezanın sırasıyla 4 ay 20 gün ve 3 ay 15 gün olduğu,
bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan tüm maddeler (TCK'nın 142/2-f, 143/1, 35, 31/3 ve TCK'nın 142/2-f, 143/1, 35, 31/2 maddeleri) uygulandıktan sonra sonuç ceza belirlenip, bozma ilamı doğrultusunda koşullarının varlığı halinde haklarında TCK’nın 50. maddesinin uygulanması gerektiği halde; uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlanarak,
önceki hükümlerin yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyiz edildiğinden bahisle, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan tekrar TCK'nın 142/1-b, 143/1, 35, 31/3 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenen hapis cezalarının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca sırasıyla 2.800 ve 2.100 TL adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hüküm kurulduğu sırada, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi ve suça konu yerin iş yeri olması karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun, gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/22114, K. 2022/200, 11 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama