Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22301 K.2022/843

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın 24.11.2007 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede gerekçeli kararın tebliğ edildiği 24.11.2007 tarihinde suça sürüklenen çocuğun cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu, bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun 10.12.2018 tarihindeki temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, gece vakti müştekiye ait aracın kapısını tahta parçası ile zorlayarak açması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 ve 55. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143 ve 31/3. maddelerindeki suçtan öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un dava zamanaşımına ilişkin 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2,

5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri nazara alındığında zamanaşımı bakımından her iki yasa hükümlerinin de aynı süreyi öngörmesi karşısında. 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık dava zamanaşımının, 10.09.2007 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,