Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22325 K.2022/6468

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 35, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, suça sürüklenen çocuğun istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak suça sürüklenen çocuk hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun eylemi bakımından zamanaşımının gerçekleşmediğine ve mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeple sınırlı olarak yapılan incelemede;

27/04/2010 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılmasına; ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 28/06/2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra 28/07/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının 27/06/2018 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinde düzenlenen "suçun gece vakti işlenmesi"nin, suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 10 yıllık olağan ve 15 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,