Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22485 K.2022/398

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanığın doğrudan MERNİS adresine 12/02/2015 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi ve sanığın bu tarihte ceza infaz kurumunda olması nedeniyle 09/03/2015 tarihinde ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ işleminde gerekçeli kararın içeriği okunup, anlatılmak suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen cezaevi idaresince kararın bir suretini okumak/almak suretiyle tebliğ edildiği, bu şekilde yapılan tebliğin CMK'nın 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmayıp geçersiz olduğu anlaşıldığından sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü ile yapılan incelemede,

Sanığın suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 17:30 da müştekinin mağaza içerisinde yan tarafına koymuş olduğu çantasını çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının 15/12/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,