Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22520 K.2022/1296

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık vasisinin verdiği 26.07.2021 tarihli temyiz ve eski hale getirme istemli dilekçesi üzerine mahkemece verilen 29.07.2021 tarihli ve 2011/177 E., 2012/398 K. sayılı ek kararın eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması sebebiyle yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kanun yolu bildirim kısmında kararın sanığın yokluğunda verildiğinin belirtilmesine rağmen, daha sonra yüze karşı verildiğinin ifade edildiği, temyiz süresinin de tebliğden itibaren işlemeye başladığı belirtilmesine rağmen gerekçeli kararın sanığa tebliğ işlemleri yapılmadan kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında sanık vasisinin öğrenmeyle 26/07/2021 tarihinde verdiği eski hale getirme isteminin geçerli bir nedene dayandığı ve temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle ve dosya kapsamının incelenmesinde hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin tespiti ile yapılan incelemede,

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1,143. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 10/07/2012 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,