Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22547 K.2022/11020

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmada bildirdiği adrese tebligat yapılmadığı, sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre tebligat yapılması sebebiyle usulsüz olduğu tespit edilerek eski hale getirme ve temyiz başvurusunun kabulü ile, eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine suçtan zarar gören vekilinin 08/07/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

I)Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı’nın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçları yönünden, İçişleri Bakanlığının doğrudan zarar görmediği, katılan sıfatını kazanmadığı ve temyiz hakkı bulunmadığından, CMK’nın 298. maddesi uyarınca suçtan zarar gören vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

II)Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 152/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının, 28/03/2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,