Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22661 K.2023/3823

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Dikili Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2012 tarihli ve 2012/91 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, temyiz dışı sanık ...ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, TEDAŞ trafo merkezine ait deponun tellerini keserek içeriye girip, bakır tel kablolarını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2-4, 119/-c, 142/1-b, 143/1, 152/1-a, 53/1, 63/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2013 tarihli ve 2012/46 Esas, 2013/434 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62, 53, 116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 9 ay 10 gün ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, kamu malına zarar verme suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.06.2016 tarihli ve 2014/29149Esas, 2016/11615 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık yapmak amacıyla suça konu yerde bulunan tel örgüleri kestiklerinin anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun unsurlarının oluştuğu gözetilmeden sanığın beraatine karar verilmesi,

sanık müdafiinin sanığın akıl hastası olduğuna dair başka dosyalarda rapor bulunduğunun bildirmesi nazara alarak 5237 sayılı Kanun'un 32/1. maddesi uyarınca suç tarihi olan 10.01.2012 tarihi itibariyle işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışları yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan raporu alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi, nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2016/951 Esas, 2018/401 Karar sayılı kararı ile, sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62, 53, 116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 9 ay 10 gün ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine 1 yıl 6 ay denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

5. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 01.07.2019 tarihli ve 2019/6792 Esas, 2019/11819 karar sayılı kararı ile, Karşıyaka Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.08.2016 tarihli raporunda, sanığın hırsızlık fiilinin hukuki sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğunun belirtilmesine karşın, 13.02.2018 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen raporda, sanığın üzerine atılı suçlar bakımından cezai ehliyetinin tam olduğunun anlaşılması karşısında,

raporlar arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli,

mala zarar verme fiillerinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 13.02.2018 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora niçin üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/625 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararı ile, sanığın hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143/1, 62, 53, 116/2-4, 119/1-c, 62, 53. maddeleri gereğince sırasıyla 2 yıl 9 ay 10 gün ve 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, kamu malına zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-a, 62, 51/1, 51/3. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ertelenmesine 1 yıl 6 ay süre ile denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında somut delil bulunmadığı, beraat etmesi gerektiği, gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığı, sanık lehine takdirim indirim nedenlerinin uygulanmadığı, re'sen karşılaşılacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, TEDAŞ trafo merkezine ait deponun tellerini keserek içeriye girip tel kabloları çaldığı, nöbet değişimi yapan katılanların durumu farkettikleri, deponun 250 metre yakınlarında ateş yakıldığını görmeleri üzerine ateş yakılan yere gittikleri, ateşin başında sanık ve suça sürüklenen çocuğu gördükleri, durumu İlçe Emniyet Müdürlüğüne bildirdikleri, sanığın bakır kabloları bulduğunu kabloları ateşe atıp içindeki bakır telleri almak istediğini söylediği,

etrafı çevrili ve ana giriş kapısı bulunan trafo merkezine yetkililerden izin almadan girmesi sonucunda iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, aynı işyerinin tel örgülerini kesmek ve bakır kabloları yakmak sureti ile kamu malına zarar verme suçunu işlediği, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında 01.07.2019 tarihli bozma ilamında belirtildiği üzere raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen sanık 16.03.2020 tarihinden 18.03.2020 tarihine kadar müşahade altında tutulmak suretiyle düzenlenen, Adli Tıp Kurumu'nun 18.03.2020 tarihli ve Sayı: 99523848-101.02/2020/36372- 334 sayılı raporunda; sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair rapor gözlem raporu düzenlenmiş, sonrasında Adli Tıp Kurumunun 29.04.2020 tarihli ve A.T.No: 52581731-101.01.02-2020/36372/2648 sayılı raporunda sanığın, 10.01.2012 tarihinde işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu belirtilmiş, bu şekilde raporlar arasındaki çelişki giderilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

Tüm dava dosyası kapsamı, yakalama tutanağı, katılanların beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı ve sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair rapor karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanık hakkında hükümler kurulurken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşıldığı ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenleri uygulanmak suretiyle hükmolunan cezalardan 1/6 oranında indirim yapıldığı anlaşılmış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden Dosyadaki bilirkişi raporu ve katılanların beyanlarına göre, suça konu bakır kabloların TEDAŞ trafo merkezine ait depodan çalındığının anlaşılması karşısında, bu yerde herhangi bir faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, iş yeri olarak kullanılıp kullanılmadığı, işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin işyerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

V. KARAR

1.Sanık hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünün 1. maddesinde açıklanan nedenlerle Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/625 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA,

2.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün 2. maddesinde açıklanan nedenlerle Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/625 Esas, 2021/514 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,