Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22684 K.2022/358

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çaldığı konu cep telefonunun değerinin 650,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/11/2015 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 145, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine hesap hatası sonucu 12 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının aynı Kanun’un 51/1-a maddesi uyarınca ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

kurulan hükümde TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/199 E, 2010/223 K. sayılı 02.10.2013 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçuna dair 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinden hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/10 E, 2012/1631 K. sayılı 31.03.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinden hükmedilen hapis cezasından çevrili 4.500,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Sanık hakkında Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/10 E, 2012/1631 K. sayılı 31.03.2014 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinden hükmedilen hapis cezasından çevrili 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın hükümde tekerrüre esas alınmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/199 E,

2010/223 K. sayılı 02.10.2013 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçuna dair 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinden hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,