Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22688 K.2022/6073

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınan Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.07.2011 tarih ve 2011/348 E 2011/463 K sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 09.09.2011 tarihinde kesinleşen Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.07.2011 tarih ve 2011/348 E 2011/463 K sayılı 09.09.2011 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren tehdit suçundan TCK’nın 106/2-a maddesi gereğince verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,