Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22705 K.2022/1199

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.01.2017 tarih, 2015/2-349 esas, 2017/23 karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; sanık ve dosyaları kesinleşen diğer sanıkların mağduru darp ettikleri sırada mağdurun aracının anahtarının yere düştüğü, kendisine yönelik darp eylemleri nedeniyle kendini savunamayacak duruma getirilen mağdurun anahtarın düştüğünü görmesine rağmen, içinde bulunduğu hal dolayısıyla anahtarın alınmasına karşı koyabilecek durumda olmadığından müdahale edemediği, sanık ...'in ise anahtarı alıp dışarıda park halinde olan aracı alıp 2-3 km sonra kaza yaptığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin hırsızlık suçunu değil, birden fazla kişi ile konutta yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,