Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22753 K.2024/15958

I. Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’in 28.05.2019 tarihinde alınan savunmasında müdafii istemediğini belirttiği gibi, CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı halde, mahkemenin talebi üzerine sanığa barodan müdafii atandığı ve kararı anılan müdafiinin temyiz ettiği anlaşılmış ise de, anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2021 tarihli yazısı üzerine sanığa gerekçeli hükmün 28.10.2021 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın sanık tarafından temyiz edilmediği anlaşıldığından,

yukarıda belirtilen gerekçe ile mahkemenin talebi üzerine görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan sanık müdafii Av. ...'ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: