Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22820 K.2022/1981

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uzlaşma kapsamında olmayan hırsızlık suçunun mağdurundan farklı mağdura karşı işlediği tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın yakalama ile alınan savunmasında, kimlik tespitinde sabıkalı olduğunu beyan etmesi karşısında; ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması yönündeki tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/152 E. 2006/71 K. sayılı ilamına konu olan 765 sayılı TCK’nın 403/5. maddesi gereği hükmedilen 3 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, daha hafif cezayı içeren Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/133 E. 2011/803 K. sayılı TCK’nın 86/1. maddesi gereği hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımdan ''Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/133 E. 2011/803 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması'' şeklindeki ibarenin çıkarılması ile ''Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/152 E. 2006/71 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması'' ibaresinin eklenmesi ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/133 E. 2011/803 K. sayılı ilamı uyarınca verilen 7 ay 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1.cümle maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/152 E. 2006/71 K. sayılı ilamına konu olan 765 sayılı TCK’nın 403/5. maddesi gereği hükmedilen 3 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, daha hafif cezayı içeren Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/133 E. 2011/803 K. sayılı TCK’nın 86/1. maddesi gereği hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,