Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22845 K.2022/1939

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği, katılan ... vekilinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin ağaçların mülkiyeti konusunda tereddütün bulunmadığına, kasıt yönünden sanığın ağacın kendisine ait olmadığını bilmesinin yeterli olduğuna, ağacın bulunduğu yerin ve kendiliğinden yetişip yetişmemesinin kasıt yönünden öneminin bulunmadığına, hırsızlık suçunun unsurlarının oluştuğuna, aksinin düşünülmesi halinde dahi TCK’nın 152/1-c maddesindeki suçun oluşacağına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 30/04/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,