Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/22995 K.2024/6482

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Ancak;

1- Sanığın “lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı, TCK'nın 58. maddesinin 3. fıkrasında tekerrür hâlinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağının belirtildiği, ancak TCK’nın 152/1-a maddesinde doğrudan hapis cezasının öngörüldüğünün anlaşılması karşısında;

sanık hakkında hükmolunun kısa süreli hapis cezası hakkında “...TCK'nın 58/3., 50/1. maddeleri gereği aynı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı” şeklindeki dosya içeriği ile uygun olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,