Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23107 K.2022/3889

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkındaki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra dosyaya sunduğu 22.04.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen 02.06.2004 tarihli asıl ve 23.03.2006 tarihli ek kararlar sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde bu kararları 1412 sayılı CMUK’nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 22.04.2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme talebinin, aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.