KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/23249 E., 2022/1421 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, tehdit, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın kamu malına zarar verme eylemine karşı katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olup, 5271 sayılı CMK'nın 260/1 maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunan müşteki İçişleri Bakanlığı’nın, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyip, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki İçişleri Bakanlığı’nın sanık hakkında açılan davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde müşteki ...’nun aracında bulunan parayı çalmak için kendi kullandığı araç ile müştekiyi takip ettikten bir süre sonra müştekinin aracına çarpıp, müştekinin araçtan inmesi üzerine parayı alıp kaçmaya çalışıp, müştekinin parayı vermemek için direnmesi üzerine müştekiyi tehdit etmesi ve durumun polise bildirilmesi üzerine kendisini trafikte yakalamak isteyen polisleri görünce önce ters yöne girip, sonra aracı müşteki polis memurları ..., ... ve ...’ın üzerine sürerek ekip aracına çarpıp, kendisini araçtan çıkarmak isteyen müşteki polis memurlarının parmaklarını ısırması şeklinde gerçekleşen olayda,
suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 151/1, 31/2, 106/1, 31/2, 179/2, 31/2, 152/1-a, 31/2, 265/1, 31/2. maddelerinde belirtilen mala zarar verme, tehdit, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 30.05.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/23249, K. 2022/1421, 7 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama