Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23403 K.2022/2001

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suçtan zarar gören müşteki kurum vekilinin suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve 03.02.2021 tarihinde usulüne göre tebliğ edilen kararı, CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 18.02.2021 tarihinde temyiz eden suçtan zarar gören ... vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş olup 15 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 125/3-a, 43/1, ve 31/2 maddelerinde düzenlenen hakaret suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl asli dava zamanaşımının, 22.03.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte kaldıkları koğuştaki yatakları yakarak zarar verme şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçu için öngörülen ceza miktarına göre zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,