Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23455 K.2024/6215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.06.2014 tarihli ve 2013/13-203 Esas, 2014/308 Karar sayılı kararında da ifade ve kabul edildiği gibi, sanığın aşamalarda suça konu motosikleti adres ve kimlik bilgilerini bilmediği Yunus isimli bir kişinin motosikleti işyerinin önüne bırakıp gittiğini, satın almadığını söyleyerek hayatın olağan akışına aykırı savunmalarda bulunması, işyerinin önüne bıraktığı kişinin kimlik bilgisini, telefon numarası veya adres bilgilerini verememesi, tutanağa göre motosikletin anahtar yerinin kırık ve zorlama olduğunun tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,