Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23628 K.2024/18546

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamında yer alan yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, suça sürüklenen çocuk yakalandığında hırsızlık eylemini gerçekleştirdiklerini kabul ederek çalınan sigaraları gösterdikleri fırına bıraktıklarını savunduğu, çalınan sigaraların burada bulunarak şikâyetçiye iade edildiği anlaşılmakla; şikâyetçiye 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4 maddesi uyarınca kısmî iadeye rızasının olup olmadığı sorulmadan hüküm kurulması,