Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/23661 K.2023/3815

Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2021/506 Esas, 2021/564 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,

Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

İncelenen dosyada; katılan Hakan Kahrıman'ın yokluğunda verilen kararın, katılanın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresi olan “ Osman Yılmaz Mah., 604/1.

Sk., No:3, İç Kapı No:8, Gebze/ KOCAELİ ” adresine tebliğe çıkartılması gerektiği gözetilmeden, katılana bu adresten farklı bir adrese yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın, öncelikle katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği adresine usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması,