KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/23670 E., 2022/4874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mart 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Suça sürüklenen çocuğun, değer tespit tutanağına göre 70 TL değerindeki bakır leğeni çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanun'un 35/3. maddesine göre sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı biçimde eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
3- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 30/06/2015 tarih, 2014/12234 E., 2015/13558 K. sayılı kararı ile bozularak ortadan kalkan mahkemenin 17/05/2012 tarihli hükmünde, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesine göre ertelenerek 2 yıl denetim süresi öngörüldüğü, erteleme kararının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde suça sürüklenen çocuk hakkında 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/23670, K. 2022/4874, 16 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama