KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/23679 E., 2024/4750 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/529 E., 2016/214 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanık ... müdafii, katılan vekili
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1- Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'in hüküm tarihinden sonra 17.06.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,
2- Dosya kapsamında olayın görgü tanığı olan ...'nun teşhis için çekilen fotoğraflardan sanık ...'i teşhis edemediği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında atılı suçu işlemediğini savunduğu, sanığın savunmasının aksini gösterir, diğer sanık ...'in suç atma niteliğindeki ifadesinden başka mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanık ... hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/23679, K. 2024/4750, 21 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama