KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2021/23725 E., 2022/4639 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2022
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyle güneşin batış saati 20:00 olup bir saat sonrasının geceye tekabül ettiği ve müştekinin sabah saatlerinde evden ayrıldığı, akşam saat 22:30 sıralarında da eve geldiğinde hırsızlık olduğunu fark ettiği ve suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suç saatine ilişkin net bir bilgi vermediğinin anlaşılması karşısında, müştekiye yönelik eylemin şüphe bulunduğundan dolayı gündüz işlendiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.04.2013 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.11.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait evin pencere demir şebekesini zarar vermek suretiyle içeri girdiği, müştekiye ait iki adet kumbarayı kırarak içerisinden 340 TL. para ile camekanı kırıp içerisinde bulunan 60 TL. parayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b 116/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 07/06/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/23725, K. 2022/4639, 15 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama