Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2506 K.2022/12574

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Olay yerindeki su armatür kutuları yüzeyinden alınan parmak izinin APFİS veri tabanında sanığa ait olduğu tespit edildikten sonra sanık hakkında kamu davası açıldığı ve mahkumiyetine karar verildiği somut olayda; sanığın kimliğini kaybettiğini ve hakkında bir çok dava açıldığını beyan ettiği, UYAP’ta yapılan araştırmada, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/500 Esas ve 2013/740 Karar sayılı dosyasında,

sanıktan alınan numune kanın Polis Laboratuvarında tahlil edilmesi sonucu 07/10/2013 tarihli ekspertiz raporu ile olay yerinden alınan ve daha önce ...' e ait olduğu belirtilen sıvı kan numuneleri ile karşılaştırıldığında sanığa ait olmadığının mütaala edildiğinin belirtildiği, sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın yeni parmak izleri alınıp olay yerinden alınan parmak izleri ile kıyaslanmasından sonra hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a- İş yeri dokunulmazlığının ihlal etme suçundan dava açıldığı halde sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurularak, uygulama maddesinin yine TCK’nın 116/1 maddesi olarak gösterilmesi,

b- İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde alt sınırdan uzaklaşıldığının belirtildiği halde gerekçede alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

c- Gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme yerine konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu olarak gösterilmesi,