Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2512 K.2022/17058

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18/03/2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere ve kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii sanığın lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde;

suça sürüklenen çocuğun kendisine esas mahkemesinde atanan Av. ...’dan haberdar olmadığı, talimatla savunması alınırken talimat celsesine mahsus olmak üzere farklı bir müdafi atandığı, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 15/03/2016 tarihli kararın mahkemece atanan zorunlu müdafi Av. ...’a tefhim edildiği ve bu müdafii tarafından temyiz edildiği,

yokluğunda verilen kararın ve müdafiin temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine dair bir belgeye dosya içerisinde rastlanmadığı ve suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafiin temyizinden de haberdar olmadığı anlaşılmakla, bilgisi dışında temyiz dilekçesi veren Av. ...’ın temyizini kabul edip etmediği,

muvafakat ettiği taktirde müdafinin temyizinin inceleneceği, muvafakat vermediği takdirde Av. ...’ın temyizinin incelenmeyeceği, kararda belirtilen temyiz süresi içinde muvafakat etmediğine dair dilekçe vermediği taktirde muvafakat vermiş sayılarak müdafinin dilekçesine göre inceleme yapılacağı belirtilmek suretiyle meşruhatlı tebligat çıkarılması,