Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2522 K.2022/12422

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanığın müştekiye ait iş yerine gelerek telefon satın almak istediğini, karar verdiği modeli patronuna göstereceğini söyleyerek katılanın yanında çalışan tanık... ile iş yerinden çıktığı, bu esnada telefonun kendi elinde olduğunu beyan ettiği, katılanın cep telefonunu sanığa iş yeri içerisinde iken verdiği, katılanın sanık ile beraber iş yeri çalışanını göndermesi sebebiyle zilyetliğin henüz sanığa geçmediğinin kabul edilmesi gerektiği, ancak sanık...’in savunmaları ile tanık...’ın sanık ile benzer beyanlarında, beraber ...

Hastanesi civarına geldiklerini ve hastane kantini önüne geldiklerinde sanık...’in tanık...’a “sen beni burada bekle, ben acil bölümünden parayı alıp geleceğim” dediği ve tanığı burada bırakarak buradan motor ile uzaklaştığı, dosya içerisinde yer alan 05/09/2015 tarihli Araştırma ve CD İnceleme Tutanağında, ...

Hastanesinin kamera görüntülerinden bir motosikletle iki şahsın bahçeye giriş yaptığı, arkadaki şahsın kantin önünde indiği, motosiklet sürücüsünün motosiklet ile görüntüden çıktığının tespit edildiği, dosya kapsamında düzenlenmiş bir olay yeri inceleme tutanağı bulunmadığı anlaşılmakla,

cep telefonunun zilyetliğinin kaybedildiği alan olan hastane bahçesi içerisindeki kantin önü olarak belirlenen yerin gerekirse keşif de yapılarak araştırılıp şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre buranın bina eklentisi niteliğinde bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre bina eklentisi nitelinde bulunduğunun tespiti halinde sanık hakkında TCK’nın 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, eklenti dahilinde olmaması ve yerin açık alan olması halinde ise TCK'nın 141/1. maddesine uyacağı gözetilmeden, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre; 2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Mahkemece tekerrüre esas alınan Kırıkhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/469 Esas ve 2015/241 Karar sayılı 30/0672015 kesinleşme tarihli TCK’nın 157/1 maddesi uyarınca verilmiş 2 yıl hapis cezasına ilişkin olarak 01/06/2017 tarihli ek karar ile taraflar arasında takside bağlı olarak uzlaşma sağlandığı CMK’nın 254/2 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu sebeple tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek diğer ilam olan Hatay 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/108 Esas ve 2014/382 Karar sayılı 14/11/2014 kesinleşme tarihli TCK’nın 157/1 maddesi uyarınca verilmiş erteli hapis cezasının bulunduğu, 13/12/2016 tarihli ek karar ile suçun uzlaşma kapsamında kalması sebebiyle infazın durdurulmasına karar verildiği ancak uzlaşma sonucuna dair bir karar rastlanmadığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınabilecek bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,