Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/256 K.2021/6001

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında şikayetçilere yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ve mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık şikayetçilere yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkemece bozma öncesinde verilen 18.07.2013 tarihli hükmün açıklandığı ilk kararda cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün olmadığından dolayı sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen 04/10/2013 tarihli ek karar temyiz edilmeksizin kesinleşmesine rağmen, mahkemece bozma sonrasında sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından yeniden mahkumiyet hükümleri kurulduğunun anlaşılması karşısında; kurulan mahkumiyet hükümlerinin hukuken yok hükmünde olduğundan,sanık müdafiinin konusu olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında şikayetçilere yönelik nitelikli konut dokunulmazlığını bozma ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. maddesinde yazılı tehdit suçu CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaştırma kapsamına alınmış ise de; 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin 2. cümlesinin 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile aynı mağdura karşı işlenen suçlarla sınırlandırılması karşısında, sanığın uzlaşma kapsamında olmayan gece vakti birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçu ile uzlaşma kapsamındaki tehdit suçunu aynı mağdurlara karşı işlediği ve bu nedenle uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

a-Sanık hakkında şikayetçilere yönelik nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçundan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının hükmün gerekçe kısmında uygulandığı belirtilmiş ancak hüküm fıkrasında gösterilmemiş ise de;

sanık hakkında nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b- Sanık hakkında şikayetçilere yönelik tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan hükmün açıklandığı 18/07/2013 tarihli ilk hükümde sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-ilk cümle, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3.740,00 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden 6 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi,