Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/2622 K.2021/19265

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 765 sayılı Kanun'un 493/1, 522. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesine uyması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı Kanun'un ilgili maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre 8 yıllık olağan zamanaşımının ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının 765 sayılı TCK'nın 493/1.,522 maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık zamanaşımının, (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14/04/2011 tarihi ile yeniden suç işlediği tarih olan 06/12/2014 arasındaki durma süresi de gözetildiğinde) suç tarihi olan 25/03/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,